MEDİTASYON

"MEDİTASYON"

Her şeye ; ama her şeye en ufak ayrıntıya bile dikkat et, saygı göster.!

Büyük – küçük, önemli, önemsiz yoktur.! Gözlemci ol, herşey Tanrısaldır ve istersen Tanrı’yı her yerde bulabilirsin.! Uzun yıllar kendini dine adamış inançlı bir kişi, İkkyu’yu ziyârete gider.! Hava yağmurludur, içeri girerken şemsiye ile çizmelerini kapının önüne bırakır. İkkyu’nun önünde diz çöker, çok önemli, tanrısal yüce konularda sohbet etmeyi, bir şeyler öğrenmeyi ummaktadır.!

İkkyu ise ona : “-Şemsiyeni pabuçlarının sağına mı soluna mı bıraktın.?” Diye sorar.!

Genç adam şemsiyeyi nereye koyduğunu anımsamaz, bu sıradan ayrıntının önemsiz olduğunu, daha derin konular açılması gerektiğini ileri sürer.!

İkkyu onu reddedip istişareye hazır olmadığını, yedi yıl daha meditasyon yapıp tekrar gelmesini söyler.! Bu yedi yıl boyunca, ufak ayrıntıları önemli varsaydıklarıyla aynı titizlikte ve ciddiyetle beraber değerlendirmesini önerir.!

Evet, örneğin bir meyveyi de, orkestra yönetiyormuş gibi ciddiyet ve özenle soyacaksın, böylece Tanrı’yı her yerde bulacak, “O”nu hissedeceksin.!

Evet canlar ! Bu da bir meseldir, bizler bu kısa mesellerden büyük sırları yakalayabiliriz.!

Zîrâ içinde hakikati barındıran her mesel “O”na açılan küçük saklı bir kapıdır.!

Kâinat, tüm kozmos hakikatin sanki şifrelenmiş hâlinden başka bir şey mi.?

Tanrı saklanmayı ve saklamayı sever.!

Senin işin “O”nu ve “O”nun sakladığını bulmandır.!

Sen bunun için yaratıldın ve ilâhi güçlerle donatıldın.!

Tanrı ve sırlar aşikâr olsaydı, insan ve kozmosun içindeki yaratılan diğer varlıkların başka ne işleri olurdu ki.? Amaç olmadan araç olur mu.?

Tanrı, gözü niçin yarattı ? çünkü herşey de “O”ndan bir iz görsün ve o izi göreni “O”na getirsin diye.!

Şu hâlde hayât çok dikkatli olunması gereken bir gözlemden ibarettir.! Demek ki bu konuda İkkyu çok haklı.! (İkkyu, 14.yy’da yaşayan bir Zen Budizmi üstadıdır.)

Keskin bir görüş yalnız gözlerin değil aynı zamanda uyanmış yani perdesi aralanmış kâlbin de işidir.! Kâlb, hâl dili ile herşeyle konuşur.! O, tüm evrenle birlikte hareket eder, hakikate tercüman olur.! Herşeydeki hareket herşeyin kendi dilidir.! Tanrı dilsiz bir şey yarattığını söyledi mi ki.? “Taşlar, ağaçlar, hayvanlar, eller, gözlerin” hepsinin bir dili yok mu.? Meditasyon herşeyden önce kendi içindekilerle konuşma dilidir, ki sessiz seslerle sana hitap edilir, sonra herşeyin dilini konuşmaya başlarsın.! Meditasyon yalnız kendini dinlemek olsaydı ilâhi yükselmeyi gerçekleştiremezdik.

Kâlbe bağlı keskin bir görüş insana o zamana kadar onun hiç görmediği hikmetleri gösterir, dünyasını değiştirir.! Tabiri caiz ise ‘at gözlüklerini çıkar’, Tanrı’nın sana verdiği ; ama kullanmasını beceremediğin ilâhi gözlüğü takmaya uğraş.!

Hayât’ın içyüzünde ilâhi gözleri kullanma sanatı saklıdır.! Bilgeler bu sanatı uygulayan, insanlara da uygulaması için yol gösteren üstadlardır.!

İki gözle tek göz olarak yalnız maddeyi görme, madde perdesinin ardındaki hakikati idrak ederek görmeye çalış, zamanla onu görürsün de.! Zincirlerinden kurtulmaya çalış, özgürlük nefsin bencil esaretinden kurtulmaktır.! İçindeki erdemleri birleştirip tam arınmayı sağladığında ; o zaman Tanrı’ya gitmene gerek kalmayacak “O” sana gelecektir.! O ışık gibi perdenin ardında beklemektedir, sen ne zaman perdeyi açacaksın işte o zaman “O” sana dolacaktır.! Meditasyon son olarak “kendini kendinde bulmanın” ilk ve son basamağıdır.! Gidilecek “Yol” bizde saklı kendi hakikatimizdir.!

Selâmlar,

C.H.S.

(Meditasyonla ilgili,çeşit ve detaylarını içeren bir çok eser mevcuttur bunlardan birini temin edip pratik uygulamalara başlanabilir, biz işin felsefesini özetlemeye çalıştık.)