‘Azîz Mürşidim BÂKİ Babaya’

                 “BİLEN  ile  BİLMEYEN  !”  

                             Ben her an hesap verip terlemeyi bilirim !

                             Sense göbek taşında terlemeyi bilirsin !

                             Yarın sen leş ! Ben ise ‘“ZEBÂNÎ !”’ Olacağım !

                             Sana natırlık için ! Çünkü HAKK’ın kirisin !

                                                                                 *           

                             Ben ‘üç yüz altmış beş gün !’ Açlık nedir bilirim !

                             Sen sâdece ‘üç öğün !’ Açlık nedir ! Bilirsin !

                             Benim midem de ‘safra !’ Seninkinde ‘sofra !’ Var !

                             Ben ‘Ahrette iriyim !’ Sen ‘Dünyâda’ irisin !

                                                                                *           

                                                     Ben Âlemde ‘acıya’ yönelmeyi bilirim !

                                                     Sen Âlemde ‘hacıya’ yönelmeyi bilirsin !

                                                     ‘Sen namazı !’ Ben ise ‘“Dosdoğruyu”’ kılarız !

                                                     Ben ‘“Esed”’ de diriyim ! Sen ‘cesette’ dirisin !

                                                                                *           

                                                     Ben ‘rahmet’ indiririm ! Sen ‘yağmur’ indirirsin !

                                                     Ben ‘Hilâl’i bilirim, sen ‘mehtâb’ı bilirsin !

                                                      Sende ‘ünvan !’ Bendeyse  ‘ummân’ var ! Kıyâmette,

                                                      Ben ‘“Kürsü”’ye yakınım ! Sen ‘sıra’dan birisin !

                                                                                *           

                                                     Sen ‘Boğaz köprüsü’nü ! Ben ‘“Sıratı”’ bilirim !

                                                     Ben BÂKÎ’nin yüzünü ! Sen ‘suratı’ bilirsin !

                                                     Ben hem ! ‘Bir el tutan’ım ! Hem ! ‘Eli tutulan’ım !

                                                     Sense, ‘“Eli kurusun”’ âyetinin pîrisin !

                                                                                *           

                                                      Bilen ile bilmeyen kim imiş ? Belli oldu !

                                                      Ben ‘“Beli”’yi bilirim ! Sen ‘bel’ini bilirsin !

                                                      Ben ‘Yunus’ ile yandım ! Nesîmi’yle yüzüldüm !

                                                      Sen ise, ‘“Her yandıkça, değişecek derisin !”’

   

                                                              M.H.ULUĞ KIZILKEÇİLİ

                                                                      ANKARA – 27.11.1994  

 

                                                                                           ANA SAYFA

                 Copyright © 2000 www.ondokuz.gen.tr

                    Copyright © 2001 www.ondokuzbiz.com

                            Copyright © 2001 www.19muhammedali.com