“BOSNA ŞEHİTLERİNE”

Boş sözlere karnım tok ! Bana anlatma Garbı !

Önce açıkla bana ! Bosnadaki şu harbı !

Kalbi İslâm’a, yâni ALLAH’a kinle dolmuş !

Sonunda koca tanrı, bir ‘aziz peder’ olmuş !

Her nefes, HAK’tan iken bir zikir hediyesi ,

Gelmemiştir içinden ! Bir defa ‘“HÛ”’ diyesi !

‘Şeytan üçgeni’ çizer eliyle ! Çökünce diz !

Şeytana diz çöktüren RAHMÂN’dan yok onda iz !

Taptığı Tanrı bile, durur hâlâ askıda !

ÎSÂ’yı çivileyen eller ! Hâlâ baskıda !

Birleşmiş Milletler yok ! Birleşen sâde çıkar !

Karnını deşti mi Jak ! İçinden Deccal çıkar !

Güvenlik konseyi var ! Yok olan ! Güvencesi !

Olur mu güvencenin ? Sencesi ve bencesi !

İblîs, olmuş majeste ! Şeytan, genel sekreter !

Firavunlar, ekselâns ! İnsân hakları, eter !

Dost tutandan dost olmaz ! Kötüye çıkmış ünü !

Bırak ! Şu sütü bozuk haçlılar kulübünü !

Çalışmayı tapınma hâline getirmişler !

Bu arada her türlü duyguyu yitirmişler !

Sana der ‘şöyle veya böyle varsa milyarın,

Garantiye alınmış sayılır artık yarın !’

O ne bilsin ki ! Yarın, ‘“Hesab âlemi”’ demek !

Boşa çıkar orada, bencil olan her emek !

Her gâvurun evinde nasıl varsa bir köpek !

Her köpeğin evinde var bir gâvur ! Gözü pek !

‘Kızım’ dediği kızdan, daha zor soyulur muz !

Altı, üstünden saçlı ! Parfüm sürmüş bir domuz !

Her erkeğin çiğneyip de tükürdüğü sakız !

Oturak âleminden gelme oturaklı kız !

Tek küpeli oğlanı, evlenir oğlan ile !

Bu soysuza şifâsız her tür belâ az bile !

Kendi çöp tenekesi ! Çevresini kirletmez !

Kalb dövize endeksli ! Ciğer on para etmez !

Yıl uğursuzun ise, bil son çağ uğurlunun !

Maya tuttu a dostlar ! Batılları yoğurun !

Sonra o pişkinleri, HAK fırında pişirin !

Dağ kalktı mı aradan ! Ferhât’ın olur Şirin !

TANRI şeytanı çizdi ! Ama sıfırlamadı !

Çünkü düşmeden önce, ‘Işıklı’ idi adı !

Can bedende batınca, unuttu ‘“İlk sözünü !”’

Gerçek batı, ‘batık can !’ Çıkar da bul ÖZÜNÜ !

M.H.ULUĞ KIZILKEÇİLİ

ANKARA - 07.04.1996