New Page 3

“HAK DÜZEN !”

Âciz aklın keşfidir dünyâda demokrasi !

Sözde seçimle geçer başa bir sürü âsî !

Âdem bir seçimle mi acaba başa geçti !

RAHMÂN rûh üfleyince onu halîfe seçti !

HAK almadı sâf olan meleklerin oyunu !

Akıl veren iblîsin bozuldu bak oyunu !

Sırf çamur imalâtı insân, olmadı lider !

HAKK’ın rûhu üflenmiş insâna HAK ‘“Âdem”’ der !

Elmas soylu kömürdür ! O Rûh herkeste saklı !

Bu doğal nûra perde çeker ! İnsânın aklı !

Ekmek çok yavan olur ! Mayasız ise hamur !

Rahmet kabûl etmez toz, sulansa olur çamur !

Çamura bağışlanmış rûhtur ! En büyük ihsân !

Seçilmiş olmak ile seçkin olamaz insân !

Seni kandırmak için ortaya konur sandık !

Dedirtir sonra sana, ‘sizleri adam sandık !’

Îsâ, ‘“Sizler hepiniz birer çobansınız”’ der !

Toplum sürü olursa, onu kösemen güder !

Kösemendir, sürünün seçtiğinin bak ismi !

Kendi gibi hayvandır ! Güçlü ise de cismi !

Çobanı ise sürü değil ! Sâhibi seçer !

Köpeği seçmek hakkı, yalnız çobandan geçer !

Kurdu hiç kimse seçmez ! O hep vardır ormanda !

Sürüye düşmandır o ! Her yerde ve her anda !

Kurda karşı sürüyü koruyansa, köpektir,

Çünkü kurt ile ayni soydandır ! Gözü pektir !

Sözün özü : Seçtikçe ezilenler ezeni,

Sürecektir sürekli ! Vahşî orman düzeni !

Serbest pazara çıkar bu düzmecenin sonu !

Bir tok, bin aç yaratır ! Terketmez isek onu !

‘Besin dolaşmaz ise kan gibi her hücrede !

Hücreyi, toksa kanser ! Açsa, kangıren ede !’

Hak yersen kurtulmazsın ! Versen kırkta kırk zekât !

HAKK’a tapmış olmazsın ! Kılsan da elli rekât !

ALLAH ilâh kökünden tür adı ! Özgü ad, HAK !

Var’a verip varlık O ! Oldu isme müstehak !

Kendini ver ALLAH’a ! Kendindekini halka !

Başka hiçbir tapınma, geçerli olmaz HAKK’a !

* *

M.H.ULUĞ KIZILKEÇİLİ

ANKARA – 1996