“İLK EMİR !”

Okuma bilmeyene HAKK “oku” emri vermez !

Daha bir âyet yokken hele hiç akıl ermez !

‘Hep okunacak Kitab’ demek Kur’an’ın adı !

Öyleyse okumaktan HAKK’ın başka muradı :

HAKK’ın bak MUHAMMED’e (s.a.v.) bile, ilk emri “oku !” (96/1,3.)

Açığa çıksın diye ‘“Doğa”’sındaki doku !

‘Bir ‘harf’ öğretene, ben kul olurum’ der Âlî !

Çok doğru ; çünkü ‘o harf’ nokta ! Bilmez ahali !

Nokta her harfin aslı ! Nokta ‘“HAKK’ın ol sözü !” ’ (19/35.)(16/123.)

‘Sen de emret de, çağır kendine demek özü !’

Madde sıfır her özde ! ‘Var olan olan yoktur’ ismi !

İç içe ! Ve dost hepsi ! Bir ve bütün HAKK resmi !

Öz çift cinsli ! Zamanın ve mekânın dışında !

ALLAH’tan ilk kez çıkmış olan ikiz ışında !

ALLAH’ı seyrederken ilkin bilmez kendini !

İnip omuriliğe tırmanır ! Bilinç dini !

Omurilikte dürüm dürüm uyuyan yılan !

‘“Dosdoğru kaldırdın mı” namaz kıldın sayılan ! (x)

Bak ! ‘“Melek isimlerle HAKK’a duâ ederdi !”’ (2/30.)

RABB’inin rızasını kazanmaktı tek derdi !

Bitsin istedi Tanrı, artık bu ezber ‘“zikir :”’

‘“Zikir”’den amaç ; çünkü, özü etmekti fikir !

‘“OKU”’ emri, Tavrat’da ‘“isimlendirmek”’ demek :

Yâni, somut yapmaya soyutu sarfet emek !

Çok dilde, isim, şifre : NOMEN OMEN, Lâtince !

Türk, seslen ! Batı, Çağır ! Hint, yarat ! Der sır ince !

‘“Önce bak, İblis’i RABB, isimlerle sınadı :”’ (2/31.)

‘“RAHÎM olan RAHMÂN”’ kim ? ismen çıkaramadı !

‘“Âdem çağırdı !”’ Çıktı ‘“Rûh üfleyen’in kendi !”’ (2/33.)

‘“İsa’ya benzetilen”’ idi ! ‘“PAVLUS”’ tükendi ! (3/59.)

Özü indirmek ‘“MİRÂC !”’ Göklere çıkmak değil !

‘Gece yanımdaydı’ der Ayşe ! Kendine eğil !

“Sen olmasan gökleri yaratmazdım” diyor RABB !

‘“Yüceler”’ MUHAMMED’e inip taptı : O, türab ! (38/75.)(83/19.)

Doğu, Batı ‘ben beni çağırırım’ der bakın !

‘Adın ne ?’ diye sorsan ! Öz hem uzak ! Hem yakın !

‘İlk’ demek ! Sümerce ve Hintçe ‘ÂD-ÂDİ’ sözü !

‘“Âdem”’de ilk hece ‘AD !’ İsim onun kök özü !

‘“ÂDEM’in babası ve annesi”’, “ism”e eşit !

‘“KUR’AN”’da ‘“on dokuz”’ kez geçen tek söz bu ! İşit !

MUHAMMED, ÂLÎ, FÂTMA, HASAN, HÜSEYİN : ‘“ONDOKUZ !”’

Bu ‘“ondokuz”’ harf ‘ilk öz !’ Bulamaz isek yokuz !

‘“Ondokuz BİSMİLLÂH”’ var Kur’an’da ! ‘Altı’ kere !

‘“Kâbe”’ ‘altı’ boyutlu ! ‘“BİZ”’ evi ! Özün ere !

‘“ONDOKUZ”’, sayıca ‘“TEK :”’ “Vahid !” hem ‘“Onun yüzü !”’

‘“Mirâc”’da öyle gördü ‘“RABB’i !”’ ‘İlk özün gözü !’

Tam ‘“ONDOKUZ” yıl sonra, ‘“İLK AY”’ ayni güne denk !

HAKK’ın, MUHAMMED ÂLÎ olduğuna bu, mihenk !

Tevrat’da HAKK “özünle çoğal” der ‘İlk Âdem’e !

RABB benzeri ‘İlk Âdem’ , çift cins ! İlk insan deme !

Yâni seslenip ismen, ikiz ve öz eşine,

Kavuşmalıdır ilk Ay ilk kendi Güneşine !

HAKK der : ‘“Kıyâmet günü bir olur Güneş ve Ay !”’ (75/9.)

“Mehdi” ortaya çıkar ! Tanımlanan bu olay !

Zaten yoğunlaşmadan insan böyleydi ilkin !

“İki secde” sırrı bu ! Ayağa kalk da silkin ! (xx)

Uluğ KIZILKEÇİLİ (28 beyit)

ANKARA – ‘ONDOKUZ’ MAYIS 2005

Açıklamalar :

Doğa = fıtrat = yaradılış

Dürüm dürüm : büklüm büklüm

(x) “Ve ekıymüs salâte” = “dosdoğru kaldır”

Kur’an’dan ilgili bazı âyetler : (2/43,83,110,277.)(6/72.)(8/3.)(9/5,11.)

(xx) “İki secde” sırrı : namazda doğrulmadan ardarda iki defa secde işlemi yapılır.

Bu secdenin biri, pozitif kutb olan soyut Âdem’e diğeri, negatif kutb olan soyut Havva’ya

yapılmaktadır ; yâni kişi bu secdeyi içyüzünde kendi çift cinsli ilâhi özüne yapmaktadır.

NOMEN OMEN : isim işarettir (Lâtince)

Türkçe isimle çağırmak : seslenmek, ünlemek, ‘Hu’ diye bağırmak.

APPELER (Fransızca), CHIAMARE (İtalyanca), TO CALL (İng.), KRİ (Hintçe)

İsmini okumak : İKRA (Arapça ve İbranice), Zikir (Arapça) : Özde anımsamak

KRİA (Sanskritçe) : yaratmak, AD (türkçe) : isim, ÂD-ÂDİ (Sümerce ve Hintçe) : ilk,

İsim : Arapça, Kur’an’da ‘19’ kez geçer, harflerinin sayısal değeri ‘101’dir.

Ondokuz : sayısal toplamı = Vâhid (ALLAH’ın birtek adı) =O’nun yüzü

19 x 6 = 114 = Kur’an’daki Sûre ve BİSMİLLÂH sayısı

(B = Bismillâh, “Berae” Tevbe sûresi buna dahildir, Kur’an’da 113 sûre Besmele ile başlar,

“Berae” suresi “B”ile başladığından birtek bu sûre Bismillâh lâfzı ile başlamaz)

İsim : Şem (İbranice) = Şema (Türkçe)

Beşem Elohim (İbranice) : Bismillah = B = Alî = ALLAH'ın ismi.! (El-Âliyy)

İLK AY : Arapça HİLÂL. Harflerinin yeri (sıralaması) değişirse ALLAH lâfzına dönüşür.

Turab : toprak, HAKK ‘“sen olmasan ARZ’ı yaratmazdım”’ demiyor dikkat.

ELİON (Finikece) Güneş : EL ELİON : Güneş Tanrısı (Kaldece),

ELİON (anlamı) : Yüce = ÂLÎ (Arapça), Sin (Kaldece) : Ay

Hz.Muhammed’e Kur’an’da hitap “YA SİN” = “Ey Muhammed”

“Muhammed Âlî Fâtma Hasan Hüseyin” isimleri Arapçada toplam 19 harfle yazılır.

Mihenk : Altının kanıtı, altın ölçeği

Pavlus : Hz.İsa’nın “ALLAH’ın oğlu” olduğu düzmecesini İncil’e sokan ‘sözde aziz’ papaz.!

Ebu ve ümmü Âdem (Âdem’in Baba ve Annesi) = 101 = “ism” (isim)

Kriyaşakti (Hintçe) : Kendi eşini yaratma

İnsan-ı Kâmil : kendini tamamlamış (Hakeren)

İnsan-ı Nakıs : kendini tamamlamamış, eksik insan

**Kur’an’dan ilgili âyetler beyit sonlarında parantez içinde yazılmıştır.