"İLK İNSÂN"

 *

ÂDEM ilk insân deyip n’olur güldürme beni !

Bul ! Âdem’i Dünyâya getiren ilk ebeni !

                ‘“Dünyâ geldi ÂDEM’e !”’ ÂDEM Dünyâya değil ! (1)

                ‘“Güneş, Ay, onbir burca emir : YUSUF’a eğil !”’ (2)

Her Güneş sisteminin yâni RABB’idir ÂDEM !

‘“RABB’in ilk ve son emri, ÂDEM’e tapın madem !”’ (3)

                Hayât rüya ! Ve onu bak ! ‘“YUSUF tâbir eder !”’ (4)

                Ölen’e, bilincine uygun vücûd bekle der !

Maymun, halâ Dünyada insân olmadı ! Niçin ?

Özbilinçsize, insan giremediği için !

                İnsan olma kapısı, bilinçsize kapandı :

                Özbilinçli değildi ilk üç ırk ! Yoktu andı !

Yedinci ırkta, maymun, Arzda olacak insân !

‘“Bilmeyen”’e değil de, ‘“Bilen”’e inanırsan ! (5)

                ‘“Hayvanlar”’ burç adları, Tevrat’da ilk sûrede !

                Özbilinç verenine, ÂDEM veya RAHMÂN de !

‘“İkinci sûrede bak ! Yaratıldı hayvanlar !”’

Maymun yâni insândan geldi ! Anlayan anlar !

                ‘“Cennete girip düşen, toprak ÂDEM !”’ Değil RABB ! (6)

                Maden ! Bitki ! Hayvan ! Ve insân ! CANlı ıztırab !

Melekleri kurtardı ! Şeytan İmam’dan ADEM :

İlk insân türü oldu melekler, Arz’da o dem !

                Bebeğin emdiği süt, kâlbe yakın memede !

                Cinsel organa yakın hayvan rızkı ! Fark ede !

Her doğanın rızkını, hakkıyla vermekte HAKK :

‘“Beşikteyken hak söze, İSA oldu müstehak !”’ (7)

                Güneş olmakta ara ! Sen kulluk onurunu :

                ‘“Güneş nereye dönse, görür kendi nûrunu !”’

Nûr üretti toprakken ! O yakıp hidrojeni !

‘“Torak Âdem”den kurtul ! ‘“RÛH”’un yok boyu, eni ! (8)

                Artık nereye dönsen, görürsün hep kendini !

                Kıble de ! KÂBE de ! Sen ! İşte bu “HANÎF DİN”’i ! (9)

Sözde beden hapsinde ‘“YUSUF !”’ Özü her yerde ! (10)

Beş duyu büyüsünden uyan ! ‘“RÛH”’una er de !

                ‘“İlk sûredeki ÂDEM”’ RABB ! Çift cinsli ! Kozmik güç :

                Çıkarır yedi sınıf yaratıcı ! Kendi üç :

HAKK ! MUHAMMED ! ÂLÎ’dir ‘“ÂDEM !”’ ALLAH’a perde !

Âdemoğlu ol ! Sende her perde ! Açıp er de !

                ‘“Kıyâmet’e gün der HAKK !”’ ‘“KADİR’e ise gece !”’

                Bunları değerlendir ! Âdemce ve bilgece !

Korkma cezlandırmaz RAHMÂN ! Abuk sabuğu :

Yâni çekirdek değil ! Yanar çetin kabuğu !...

Uluğ KIZILKEÇİLİ

ANKARA, 10.07.2005

Kur’an âyetleri :

(1)(41/10,11.)(2)(12/4.)(3)(15/28,29,30.)(17/61.)(18/50.)(20/116.)

(4)(12/6,21,22.) (5)(39/9.)(29/43.)(6)(7/19,20,21,22,23.)

(7)(3/46.)(5/110.)(19/29,30.) (8)(17/85.)(9)(30/30.)(4/125.)(6/161.)

(2/135.)(3/68,95.)(10)(12/35,36,37.)

RAHMÂNIRRAHÎM = RABB = Çift güçlü

Şeytan İmam : İBLİS

Burç : Takım yıldız

Rızk : Besin

Dem : an, zaman

Müstehak : hak eden

Tabir etmek : yorumlamak

Iztırap : Acı

Kıyâmet : Ayağa kalkma

Kadir : Kıymet

Abuk sabuk : saçma sapan değerlendirme

*

                                    Copyright©2000.www.ondokuz.gen.tr

                                                    Copyright©2001.www.ondokuzbiz.com

                                                    Copyright©2001.www.19muhammedali.com