“Koro Şefi ;Dr. TEOMAN BEY’E”

Teoman, Tanrı insân ! Kısaca ‘Âdem’ demek !

Bu ismi hak etmeye, harca ömrünce emek !

Hem insânın ! Hem udun ! Nabzını tutuyorsun !

ELİF ! Yâni ALLAH’ tır, elindeki o değnek !

Değnek otuz üç boğum ! Belkemiği, esâsı !

Duyulur ‘ipofizden !’ Hep ‘ENEL HAK’ nidâsı !

‘“Hazret-i Mûsâ”’ gibi kullanmayı bilene,

‘“Ejderhanın çıktığı, bir sihirbaz asâsı !”’

Eşek gibi kullanan ! Çıkarır ondan sıpa !

Kan verir bir vampire ! ‘“Demir”’ denen gasıba !

İnsâna kutsal koro için verilen değnek,

Ölünce, olur onu döven kızgın bir sopa !

Âdem de yönetiyor ! Bir koro şefi gibi !

Koronun her üyesi, bir galaksi sâhibi !

Bu evrensel konseri, ya ölen insân duyar !

Ya da sağ iken erip olan HAKK’IN nâibi !

Bu şefin arkasında da devlet var ! Adı HAK !

Gerçek devletli olur ! Ona eden iltihak !

Yeteneğe göre O ya atar ! Yâhut atar !

Bu nedenle ismine, o hakkıyla müstahak !

Yâni bu şef, ilk ve son bir devlet sanatkârı !

Kulak tozu patlatır ! Değneğinin inkârı !

Kâfir ise, kör gözü değnekle oyulunca,

Görür üstâdı ama, artık yok ona kârı !

On iki burç ve yedi gezegen ‘ON DOKUZ’ ton !

Doğa çok sesli müzik ! Sağır için monoton !

Öylesine akortlu ki Güneş sistemine !

Girmez gezegen iken ! Neptün ile Plüton !

Torununun, ‘Dede’ den ne yazık payı çok az !

Kulağına daha hoş ! Cızbız sesi veren caz !

Rejim düşmanı sanır ! Kürdîli hicâzkârı !

Der: ‘Onun arkasında hem Kürt var ! Hem de Hicâz !’

Seninki ile aynı ! Benim de Uluğ adım !

‘“Çamurumdan ! Rûhuma !”’ Yürürüm adım adım !

Senin elinde ‘Değnek !’ Benimkinde ‘Kalem’ var !

Benim de kullanmaya onu var istidadım !

M.H.ULUĞ KIZILKEÇİLİ

ANKARA – 1996