MAHŞER

MAHŞER !

‘Hep bir araya gelmek’ demek ! Türkçe’de ‘mahşer !’

İnfaz meydanı ! Hesap verir hayır ile şer !

Hügo der : ‘Azaptır hep, gelişler ve gidişler !’

‘Dünyâ kanlı bir zincir ! Halka halkayı dişler !’

En korkunç mezbaha bu ! En acımasız kıyâm !

Bu kıyâmet gününde ! İnsân en vahşi yamyam !

Mahşer yeri bu ! Sabah herkes aç uyanıyor !

Parçalayanlar mutlu, parçalanan yanıyor !

Canıyla öder canlı ! Yeminin diyetini !

Güçlü için üretir ! Güçsüz kendi etini !

Bu düzenin olmalı ! Gerekçesi muhakkak !

Yiyerek mi acı ve sevinci ! Ölümsüz HAK !

Kazananın bile var ! En sonunda kayıbı !

Ne evrim ! Ne de devrim ! Örtemez bu ayıbı !

Kafamı hep kurcalar ! Benim bu ‘Kurbân’ fikri !

Niçin istenir kulun tanrıyı her an zikri ?

‘“Her şey ister istemez onu hep zikrederken !”’

Niçin kaldırır bizi ezanla, sabah erken ?

Her hâlde HAKK'ın rızkı ! Kuldan ‘gönüllü’ niyâz !

Ama bunu, kendinde değilken yapan, çok az !

O an dileyen kendin değilsin ! Kendindeki !

ALLAH’ın emridir o ! Bu anlamdadır ‘“De ki !”’

‘“Herkes kurban !”’ ‘“ALLAH’a ne kan !”’ ‘“Ne can ! Ulaşmaz !”’

‘“Secde et !”’ Rûha yaklaş ! Ve HAK ol ! Budur namaz !

M.H.ULUĞ KIZILKEÇİLİ

ANKARA-23.02.2001

ANA SAYFA