New Page 1

“MEHMET ÂKİF’E”

‘Rûhumun vahyini duysam’ dediğin lâhzada sen,

Onu duydun ! Ve şehit rûha duyurdun ! Bilsen !

Titretir rûhları bak ! Makbere âit bölümü !

Özletir mü’mine ! Mehmetçiğe âit ölümü !

Şehidin rûhunu, sen teslim edip ‘İzzetine !’

Nokta koydun ! Ne yazık âh ! Muazzam metine !

Yazmadın ! Mehmedimin seyrini tâ ARŞ’a kadar !

O seyirdir ki temâşâ edilir ‘Beş dîdâr !’

Görerek boşluğu mânâdaki, doldurdu fakir ! (x)

Ne yazık ! Yazdığı, rûhsuzca görülmekte hakîr !

O vakit var idi arkanda senin bir ATATÜRK

‘“Rûhunun vahyini”’ duymuş idi her gazî TÜRK !

Şimdi Hüznî yapayalnız ! Kırılan şevki ile !

‘ATATÜRK’ şâheserim çıkmadı bir kerre bile ! (xx)

M.H.ULUĞ KIZILKEÇİLİ

ANKARA– 1996

(x) Bak ! 'Mehmetçiğin Düğünü' <<< tıklayınız (ÂDEMNÂME-1960)

(xx) Bak ! 'Türk'ün Mevlidi' <<< tıklayınız (KIYÂMETNÂME-2002)