‘“BRAŞİT”’

‘Braşit bra Alhim’ diye başlar ilk âyet !

Sırrı çözersin doğru çevirir isen şayet !

‘Bra’, yarattı demek ! ‘Yaratan’ demek hem de !

Yâni ona hem ‘fiil’, hem de ‘fiil isim’ de !

Tevrât’ın ilk sözcüğü, ‘“BRAŞİT !”’ Bir bilmece !

‘“Kitab”’ O ! Oku onu ! Harf harf ! Ve hece hece !

‘Şit !’ Altı demek ! ‘Bra’ ise onu yaratan !

‘Altı ! Günde olmuştur her şey !’ ‘“Ol”’ dediği an !

‘Braşit !’ Öyle ise demek ‘“RABB’ÜLÂLEMİN !”’

‘“ALLAH’ın fıtratı”’ O ! ÂLÎ - MUHAMMED EMİN !

‘Braşit !’ ‘Raş’ artı ‘Beyt !’ Yâni hem baş ! Hem de ev !

Mutlaka tavaf etmek o yüce evi ! Ödev !

‘Braşit’ özne ! ‘Bra’, fiil ! Tümleç, ‘Elohim !’

Doğru çevirmek için ilk âyeti, bu mühim !

‘Ön tümleç eki’ yokken ! Elohim tümleç ! Niçin ?

‘Ön ek’ hep gerek değil ! Belirsiz tümleç için !

‘“Yeri, gökleri”’ yaptı derken bak ! Var ‘ön eki !’

‘Ön tümleç ek !’ Belirli tümleçe şart illâki !

RABB-ül âlemin yâni Elohimler yaratan !

Elohimlerden ise çıktı Âdem ! İlk atan !

Elohim Hakerenler öyleyse ! ALLAH değil !

Bu çok önemli sırrın üstüne lütfen eğil !

İsmi belirli yapar ‘AT’ ön eki ! Niçin ?

İbranice ‘A’ ilk harf ! ‘T’ son harf ! Onun için !

Hem Mesih, hem de ÂLÎ ‘ben ilkim ve sonum’ der !

Her ikiside ayni noktadır ! Bilen ender !

Tevrât’ın şifresini Şimon’a İlyas verdi !

‘“Ondan bir Rûh”’la İsâ, ‘Mesih’ sırrına erdi !

Tevrâtta ilk iki harf ‘B R !’ Yansıt ! Oku ! RAB !

İbrânicede ‘Yüce !’ ‘ÂLÎ O !’ EBUTTURAB !

Braşit : altı harf ! ‘“O, altı günde yarattı !”’

Cismin altı boyutu, altı günden murattı !

‘“Ses en ilk”’ der İncil de ! Onu ölmeden işit !

O ses boş bir söz değil ! ‘“Ol”’ emrine O eşit !

Braşit’in ortası, ‘Aş !’ Ve ‘Aş !’ Ateş demek !

Geriye ‘Brit’ kalır ! ‘Sözleşme !’ ‘Borç ödemek !’

‘Braşit ! Ateş ile söz vermeden !’ İbaret !

‘Îsâ’nın ateş ile vaftizi !’ Bu net gayet !

Yahya’nın kıvılcımı ! Îsâ’yı Mesih yaptı !

‘Kendindeki ÂLÎ’yi görüp Âdem’e taptı !

O an Îsâ ! Yahya’nın kimliğini anladı !

‘“Bundan önce ‘İlyas’tı dedi ‘Yahya’nın adı !”’

‘“Îsâ öldürülmedi !”’ ‘“Benzetildi Âdem’e !”’

Ona secde et ! HAK O ! ‘“ALLAH’ın oğlu !”’ Deme !

Sanma ! Kuş gibi, yere gaga vurmaktır secde !

‘“Alnını yere koydu İsmâil !”’ Gelip vecde !

İbrahim’in, ‘“Yanmadan ateşe girmesi !”’ Bu !

Olunur ‘“HAKK’ın dostu !”’ ‘“KİTAB İLMİ”’ mensubu !

Mîrâçta bak ! MUHAMMED yıkandı ateş ile !

‘“Yaklaşamadı ona sinâda !”’ ‘“Mûsâ bile !”’

Omurilik tutuşup, açılır üçüncü göz !

İlk hücrede dirilir ! ‘Ateş insân !’ Yâni öz !

O vakit ‘ilk hücrenin !’ ‘Nokta !’ Ve ‘Baş’tır ! Adı !

Mûsâ’ya ALLAH, ‘ismim ‘Baş !’ Der ! Bilge anladı !

Zîrâ nokta başlangıç ! Bütün harflerin başı !

‘“Yeşil ağaç”’tan çıkan ilk kıvılcım ! HAK aşı !

‘“Yeşil ağaç !”’ Öyleyse demek ateş ağacı !

Kökten, özsu yukarı gitmez ise ! Ne acı !

‘Braşit’ sözcüğünde, B’den sonra gelir ‘Raş !’

‘Baş’ demek ! Kimliğini onun çözmeye uğraş !

‘Braşit’, ‘başta’ demek ! Neyin başında ama ?

‘Zamanın’ deme sakın ! ‘“Bilge”’ güler adama !

Çünkü bir kere, çizgi ileri geri gider !

İnsân geriye, ‘ezel !’ ‘İleriye !’ ‘Ebed !’ Der !

Hep zamanla sınırlı ! ‘Ezel’ de ! Bak ‘ebed’ de !

Sen ‘ezel’ ve ‘ebede !’ Zaman dışındaki de !

Bu yüzden ALLAH ile içindeki, ölümsüz !

Her şeyi beynin değil ! Kâlbin süzgeçinden süz !

‘“Zamansızlık üstüne, and içersin HAK gibi !”’

Her nebi ile çağdaş ! ‘“Kitab ilmi sâhibi !”’

‘“Ölen yüz yıl yaşasa, bir kaç gün yaşadım der !”’

‘“Dahada az yaşadın”’ diye düzeltir PEDER !

BRAŞİT ‘Nokta’ demek ! Zamansızlık başında !

‘“Bıyıkları terleyen hep o gencin yaşında !”’

Her vizyonda kızılbaş var ! Göz alev ! Saç beyaz !

‘“Eskilerin eskisi”’ atan O ! Adını yaz !

En başta, ev mimârın bak başının içinde !

Ne yıkılır ! Ne eskir ! Rûh gibi ölümsüz de !

Tevrât’ta bak ! ALLAH’ın rûhu yaratılmadı !

‘Ş’ yâni ateşe denk ! Çünkü o, Rûhun adı !

Yan yana yanan üç mum ‘Ş !’ Bak ! İbranicede !

Bu üçüze, ‘“Bilgeysen !”’ HAK MUHAMMED ÂLÎ de !

Zîrâ üç yüz demek ‘Ş !’ Sıfırı at ! Kalır üç !

‘Ş !’ Ebu Talib oğlu İmâm ÂLÎ ! İnkâr güç !

‘Ş’ harfi, Yehova’ya inince ! ‘“Kurtarıcı”’

Yâni ‘YEŞUE’ olur ! Bulamazsan çok acı ! (x)

‘B HBRAM’ sözüyle, son bulur bak son âyet !

‘Yaratılınca onlar’ demek ! Şifreli gayet !

‘BHBRAM’la ayni ! ‘BABRHM’ harfleri !

‘“İbrahim tarafından”’ demek ! Çöz ! Git ileri :

‘“İbrahim tarafından yaratılınca onlar !”’

Demek istiyor yani son söz ! Kâlb şöyle anlar :

İlk evreni yaratmış olan öz ! İbrahim’dir !

Tevrat’ta ‘“BRAŞİT”’, O ! Hem ‘“RAHMÂN !”’ Hem ‘“RAHÎM”’ dir !

‘“İbrahim’in dinine dön”’ emri var AHMED’e !

Sen o dine, ‘sendeki baban ile annen’ de !

İçine bakıp buldu İbrahim de ! Kendini !

‘“HAK dost”’ oldu ! Kendini bilmektir ! ‘“HANİF DİN’”i !

‘“İbrahim önünde”’ ve ‘ABRHM’ bak ayni söz !

And içip secde eder ona ! Ondan çıkan öz !

Son âyette ilk sözcük ‘“HAK !”’ Acaba bu niçin ?

‘“İlk söz”’ verilirken, ‘“HAK”’ tanık olduğu için !

HAK’tan sonraki sözcük ‘“T”’ harfi ! Simgesi haç !

‘“Mesîh”’ olma sözüdür ! ‘Verilen söz !’ Gözü aç !

Son şifre, ‘B ABRHM’ demektir, ‘B İBRAHİM !’

İbrahim, ÂLÎ imiş ! Bunu bilmez Elohim !

M.H.ULUĞ KIZILKEÇİLİ

ANKARA - 27.09.2000

(x) İbranicede Yehova = YEUE

İbranicede Kurtarıcı = YEŞUE

ANA SAYFA