“ON İKİ EYLÜL !”

 

                                    I  TANI  !

                                              *

                                    ‘İç savaşa’ giderken memleket adım adım !

                                    ‘Yetmiş sekiz’de yine ! Bir mesaj yayımladım !

                                            İsmi ilginç ! ‘TANRININ ARABACILARI’ dır !

                                            Harf sayısı ‘“On dokuz !”’ ‘“Vahiy alan arı”’ dır !  

                                    ‘Bal aracı Tanrının, arı !’ Aslında bu söz !

                                    ‘Arınan, RAB tacını alır !’ Yâni RABB'İN öz !

                                            Değiştirilirse böyle ! On dokuz harfin yeri,

                                            ‘“On dokuz”’ mesaj çıkar ! Titretir göğü yeri !

                                    Kapağının başında ! Var tuhaf hayvân resmi !

                                 * ‘“BAKARE”’yken ! Ahırda merkebe dönmüş cismi !

                                            Darbeden iki sene ! Önce yaptım uyarı !

                                             Koca kulaklıların, çıkmadı hiç duyarı !

                                    Her sözüm matruşkaydı ! Anlamları iç içe !

                                    Rengârenk işlenerek ! Olmuştu kanaviçe !

                                            Bir bilge yazar dedi : ‘Bu eser, rûhun mâlı, (x)

                                            Her bir satırı için ! Bir kitab yazılmalı !’  

**

                                                        II  UYARI  !

*

                                    Kitabda ! Tablosunu çizdim durumun ilkin !

                                    Ve şu uyarılarla topluma dedim silkin :

                                            ‘Kardeş hücreyi yiyen hücreye, denmekte ur !’

                                            ‘Kan gitmeyen bir organ ! Mutlak kangren olur !’  

                                    ‘İnsânlık ilk bakışta ! Güzel duruyor ama !

                                    İçi tamâmen yırtık ! Dışı tamâmen yama !’ 

                                             ‘Mâddeci topluluktan oluştu mu ! Tüm başlar,

                                            Rûhsuz bir beden gibi ! Toplu çürüme başlar !’ 

                                    ‘Kurt kemirmez meyveyi ! O çürüdüğü için !’

                                    ‘Kurt kemirdiği için ! O çürür ! İçin için !’ 

                                            ‘Genci gence kırdırıp bayrağa sarıyoruz !’ 

                                            ‘Herkes bir kaynak arar ! Biz bardak arıyoruz !’

                                    ‘Her genç ATATÜRK ! Ama onun yanlış baskısı !’

                                    ‘Biri sağ biri solda ! Bir pantolon askısı !’

                                            ‘Kafası tuğladan sert ! Kaba kuvvete uşak !’

                                            ‘Karateciye ancak ! Devrolur böyle kuşak !’

                                    ‘Dîne, ‘Afyon’ der ! Sonra mendil verir, eterli !’

                                    ‘Marks’ yerine, ‘“MUHAMMED !”’ Bizim için yeterli !’

                                            ‘Her seçim yapıldıkça ! Zorlaşmaktadır geçim !’

                                            ‘Kur’a torbası !’ Bence en pratik bir seçim !’

                                    ‘Oy puslası, cenaze ! Sandığa girer önce !’

                                    ‘Ve imâm talkın verir ! Bu ölü düzen bence !’

                                            ‘Dinci sınıfı ile dînin altı kazılır !’  

                                             ‘Besmele’ ve ‘besleme’, aynı harfle yazılır !’

                                    ‘Zahmet edip, Mekke’ye gitmektense her sene,

                                    Ömründe bir kerecik sen kendine gelsene !’

                                            ‘El uzaya gidiyor ! Biz Hacca varıyoruz !’

                                            ‘ALLAH’ın emri ‘“OKU !”’ Biz gözlük arıyoruz !’

                                    ‘Devlet çeşmesi ! Sanki kurna başı milletin !’

                                    ‘Birisi kalkıp, biri oturur cenâbetin !’

                                            ‘Bakanın doğrusu yok ! Meseleye eğilmiş !’

                                            ‘Dik durmama nedeni ! Bel ağrısı değilmiş !’                              

                                    ‘Yüze tükürmek için ! Ekşi şey lâzım ! Ama,

                                     Sonra ülser olursun ! Fazla limon yalama !’

                                            ‘Yırtık hırkama gülme ! Kürkü sırtına atıp !’

                                            ‘Ben her öğün et yemem ! Etimi mıncıklatıp !’

                                    ‘Çoban kavala dalmış ! Kurtlar koyun istiyor !'

                                    ‘Kağıdı patron düzmüş ! Dürüst oyun istiyor !’

                                            ‘Çağdışı temsil yeri ! Bir gün olur Aspendos !’

                                            ‘Ne seyircisi kalır ! Ne oyuncusu ! Paydos !’

                                         *

                                     III  TEDÂVΠ !

                                        *

                                    Kan besliyordu kanı ! Kinler ise kinleri !

                                    Tedâvi için yaptım ! Cesur telkinleri :                  

                                            ‘O buğday bitlerinden, sana geçti mi buyruk,

                                            Baş olursun ! Ve biter fırınlardaki kuyruk !’  

                                    ‘Bütün akıl verenler, benzer akıl dişine !

                                    Hazır yiyicilerin ağızlarda işi ne !’

                                           ‘Başta fazla kalınca, sulanmaktadır beyin !

                                            Akşam mutlak batırın ! Doğanı sabahleyin !’

                                   ‘Elimizdeki beyler ! Sinek, maça beyidir !

                                    Atıp da ! Yenisini seçmek daha iyidir !’

                                              ‘Özgürlüğün uğrunda, çağlar boyu ağlanmış !

                                               En sonunda bulunup bir zincire bağlanmış !’

                                   ‘Doktorlar arasında, anlaşma yok ne acı !

                                    Her biri bir şey diyor ! Kim yapacak ilâcı ?’

                                              ‘Karanlık’ gelir sözüm ! Yoksa sizde HAK ilmi !

                                               Ehli banyo yapacak ileride bu filmi !’

                                    ‘Ne kadar güçlü olsa ! Karanlığın çetesi,

                                    Bir gün uygulanacak ! İnsânlık reçetesi !’

                                                  *

                                     IV   DARBE  VİZYONU  !

                                                  *

                                    Darbe sonrasının bak ! Var kitapta vizyonu !

                                    Tırnak içinde size ! Aktarıyorum onu !

                                            Ne demek istemiştim ! Şimdi açıklıyorum !

                                            Artık size âittir ! Bundan sonraki yorum !

                                    ‘Evren ! Sana emânet ! Olma sakın diktatör !’ (xx)

                                    ‘Tanrı nefes ! Gönül ses ! Beyin amplifikatör !’

                                            Demek istedim : HAK’tır seni atayan Mülke !

                                            Muhtaçtır ! ATA gibi, HAK ehline bu ülke !

                                    O, tâze fidan dikti ! Söküp çürük ağacı !

                                    Sen de onun gibi yap ! Ülkenin hâli acı !

                                            ‘ATATÜRK’ ismi aynen benziyor bak ! Âdem’e !

                                            Her ikisi de ATA ! Buna rastlantı deme !

                                    ‘“Âdem’e secde edin”’ dendi ! ‘İnsân’a değil !

                                    Âdem gerçek öz insân ! HAK’tır ! Önünde eğil !

                                            ‘Bilgin değil’ de ! ‘Bilge’ yazsın anayasayı !

                                            Demokraside rûh yok ! Sâdece vardır sayı !

                                    ‘“Bilenle bilmeyen bir değil !”’ Bu ! Âyet mâdem !

                                    Bilenden kast,‘“Her ismi bilendir !”’ Yâni ‘“Âdem !”’  

                                            ALLAH'tan maksat, elbet ! ALLAH'ın isimleri !

                                            İnsânda yansıtarak ! Yaratmak cisimleri !                                                         

                                    ‘Beşer, BEŞ ER demektir ! Yezîdlere gitmeyin !

                                    MUHAMMED ! ÂLΠ! FÂTMA ! HASAN ile  HÜSEYİN !’

                                            Yâni tam ‘BEŞ’ askerden ! Oluşan konseyiniz !

                                            Halk için ! HAK adına ! Bir yol izlemeli iz ! 

                                    Kalksın ! Şirket dîninde mevcûd ! Dinci sistemi !

                                    ALLAH ve EHLİBEYT’in budur sizden istemi !

                                            ‘O cüceyi’ sokmayın ! Yüce meclise sakın !

                                            Kapısını küçültür ! Eğilip geçer bakın !’

                                    Açık seçik belli ki ! Kastettiğim Özaldı,

                                    Arısı özü aldı ! Çiçeğe posa kaldı !

                                            Meclisi ! ‘Kararnâme !’ Devre dışı bıraktı !

                                            ‘Köşe dönmeye !’ Halkın ağzının suyu aktı !

                                    Hem ekonomi ! Hem de ahlâk ! Oldu liberal !

                                    Parola oldu ‘bir koy !’ Karşılığında üç al !

                                            Okul, kurs ! Kurs, tarîkat ! Tarîkat, oldu dergâh !

                                            ATA, hâinlere hem lânet etti ! Hem de âh !

                                    Mezheb ve mâdde ! Halkı boğan iki kıskaçtı !

                                    Göz göre göre yazık ! HAKK’ın tireni kaçtı !  

                                            Vatan hâinlerine cezayı ! O kaldırdı !

                                            İşte bu ! Beni derin düşünceye daldırdı :

                                    Bu çok şıklı bir kavram olduğundan ötürü !

                                    Ahlâkı bozmak ! Bunun en tehlikeli türü !

                                            ‘“Ahlâk toplumun tuzu !”’ Koktumu yok ilâcı !

                                            Özal ! İSÂ'dan koku alamamış ! Ne acı !

                                    Zîrâ İncilde İSÂ söylemekte bu sözü !

                                    Kabuk kabuk dökülür her şey ! Çürükse özü !

                                            ALLAH diyor ‘“İsâ’nın aynen benzeri Âdem !”’

                                            İkisinede düşman ! Yalnız şeytandır mâdem !

                                    ‘Nakşi’yi bırakalım ! Şeytanıyla baş başa !

                                    Tuzu kokutmasının, hesabıyla uğraşa ! 

                                            Her sözümü sandılar boş bir rüyâ tâbiri !

                                            Vurmadı beni ! Sağdan veyâhut soldan biri !

                                    Bekledim ! Meclisteki işimden atılayım !

                                    ‘Vatan hâini’ diye hapse kapatılayım !

                                            Ne kendim ! Ne kitabım ! Etmedi bir metelik !

                                            Ve iç savaş önlendi ! İstedim emeklilik !  

                                    Ama resmen emekli oldu ise de adı !

                                    Bildiğini sananlar ! Bileni bırakmadı !

                                            Milletime hizmetten yâni yine kopmadım !

                                            İç ve dış tehlikeyi izledim adım adım !

                                    Çeşitli mesajlara, dönüştü birikimim !

                                    ‘Profesör’ dediler ! Kimse sormadı kimim !

                                            Hüner ! Herkesi bilip kendini bildirmemek !

                                            Ama önce kendini bilmeye harca emek !

                          *

                                        V   SON  UYARI   !

                                                  *

                                    Sonra dediler :‘Mâdem Uluğ’un var vizyonu !

                                    Değerlendirmelerde biz kullanalım onu !’

                                            Kâlb gözü açılanın hiç değişmez kaderi !

                                            ‘Uzgörü’nün dışında onun yoktur ederi !

                                    Bilmezler ki ! Gelecek şey geçmişte saklıdır !

                                    Saklıyı bilen ise ! İnsânın üst aklıdır !

                                            Zîrâ beyni bırakıp rûha çıkıldığı an !

                                            Geçmiş ile gelecek ! Olur şimdiki zaman !

                                    ‘TANRIYI’ ‘ARABAM’ da ! Çıkardım görücüye ! (xxx)

                                    Kimse tâlip olmadı ! Hepsi gitti öcüye !

                                             HAK çok öfklenerek ! Birçok belâ yolladı !

                                             Kimi çıktı ! Kimisi çıkar ! Bizlerde adı !

                                    Uyarılan bir toplum ! Gülüp geçtiği zaman,

                                    ALLAH der :‘“O ümmete ben artık vermem aman !”’

                                            ‘Kıyâmetnâme’dir’ bu ! Oku ! Algıla lütfen !

                                            Dudak bükme ! Diyerek ‘bu değil ilim ve fen !’

                                    ‘Reçetemize uy da ! Hiç sorma !‘“Biz”’ler kimiz !’

                                    ‘İnsânı ! Cesedinden öğrenmemiş hekimiz !’

                                            ‘Sen ölünce ! Beyninde çürür bütün o bilgin !

                                            Öbür tarafa gider, yalnız Rûh ile ilgin !

                                    ‘Gözün yoktur görürsün ! Elin yoktur tutarsın !’

                                    ‘Şaşkınlıktan ! Olmayan dilini de yutarsın !’

                                            ‘Seni kurtarmaz ! Duâ ettiğin hiçbir isim !’     

                                            ‘Sağken ! ‘“Rûh”’la olmazsa o isim ! Diri cisim !’

                                    Benim gibi, orada ‘“Biz”’ler konuşmaz, sana !

                                    Hitab eder ! ‘“Şeklinin”’ diliyle ! Her insâna !

                                            Anlarsın o vakit sen, ne demekmiş SÜLEYMAN !

                                            ‘“SÜLEYMAN”’ı görünce ! Kabûl edilmez îmân !

                                    ‘Hayât en yüce fırsat ! Sen ne öldür ! Ne de öl !’

                                    ‘Das kapital’ topraktır ! Sen ne böldür ! Ne de böl !’

                                            ‘En korkuncu sendedir ! Masallardaki devin !

                                            Kovmazsan ! Ne sen sensin ! Ne de ev senin evin !’

                                    ‘ALLAH’ın adı HAK’tır ! Hak yerken kaygılı ol !

                                    Her an O huzurdasın ! Her zaman saygılı ol !’

                                            ‘Gözde olmak dilersen ! Özde olanı gözet !’

                                            ‘Her an ölebilirsin !  ‘Vasiyet’ gibi söz et !’

                                    ‘Yok’a en yakın ‘az’a indirilmiş ‘çok’tur öz !’

                                    ‘Son nefes’te duyulan ‘mırıltı’dır ‘ulu söz !’

                                            ‘Ben düğümü gösterdim ! Çözmesini sen başar !’

                                            ‘Gelinin eşiğini ! Her güvey yalnız aşar !’

                                    ‘Seni, sana tanıtmak içindir ! Bunca emek !’

                                    ‘Bize çok büyük deme ! Uluğ, zaten ‘O’ demek !’

                       

                                                M.H.ULUĞ KIZILKEÇİLİ

                                             ANKARA – 11.04.1997

                   *** " TANRININ ARABACILARI " KİTABI 1978 YILINDA ANKARADA YAYIMLANMIŞTIR.

*

                    (x) Sn. Murat SERTOĞLU

                    (xx) Evren = E. Org. Kenan EVREN 

                    (xxx) Arabam = 'TANRININ ARABACILARI' adlı eserim.

*

                      ************************************************************************

                     * BAKARE, Kur'anın 2. suresinin Arapça adı olup, Türkçesi de ‘Sığır, İnek’ demektir !  

                      ************************************************************************

*            

                                                                                      ANA SAYFA

      Copyright © 2000-2003 www.ondokuz.gen.tr

     Copyright © 2001-2003 www.ondokuzbiz.com

              Copyright © 2001-2003 www.19muhammedali.com